Leer Kracht

4964186493_d045698f4f_z

Een van de vele dingen die ik ben is leraar, het mooiste beroep dat er is. Wat ik het meest fantastisch vind is dat je samen met een groep kinderen mag leren, iedere dag opnieuw. Jonge kinderen kunnen zoveel informatie opnemen, zo snel schakelen en ze kunnen vooral zo creatief denken. Het is fantastisch om daar getuige van te mogen zijn.

Toch heb ik ervoor gekozen om geen vaste klas te hebben. Een vaste klas zou mij namelijk in een keurslijf dwingen. Een keurslijf van  administratie, regels en verplichtingen. Veel vergaderen ook, en vergeet vooraal niet alle semi-verplichte werkgroepen voor schoolreisjes en feestdagen. Dat is niet waarom ik leraar ben geworden. Voor mij is leraar zijn samen ontdekken, experimenteren, proberen en daardoor leren. Toevallig heb ik veel geduld, ben ik geïnteresseerd in kinderen en heb ik een grote algemene kennis. En toch, als ik voor de klas sta, lijkt het wel alsof er andere kwaliteiten van mij gevraagd worden: orde houden, discipline handhaven en een strakke planning aanhouden. Toevallig kan ik dat ook, waardoor ik in allerlei onderwijssystemen een ‘goede’ leraar kan zijn. Maar ik word er allesbehalve blij en gelukkig van. Niet alleen voor kinderen is het belangrijk om ‘aan’  te gaan, ook voor de leraar is dit onontbeerlijk. Het afgelopen jaar heb ik ontdekt  waardoor bij mij dat vonkje ontbrandt. Daar kan ik allerlei gepassioneerde verhalen over gaan vertellen die allemaal op hetzelfde neer komen: ruimte, natuur, aandacht, bewustwording, je waarde ontdekken, samenwerken, vallen en weer opstaan. Ik geef les op heel veel scholen in Utrecht en omgeving maar tot nu toe heb ik nog geen school gezien waar kinderen gewoon mogen zijn. Simpelweg naar school komen omdat daar gave dingen gebeuren en er leuke mensen zijn.

Waar ruimte is om samen te ontdekken, spelenderwijs. Binnen een leeromgeving die dat op alle mogelijke manieren stimuleert. Met bijvoorbeeld een experimentlokaal met allerlei gereedschap en 3D printers, een enorme schooltuin, een podium, online en offline informatievoorziening, een ondernemersruimte en outside de box oplossingen. Wat ik zie zijn kinderen die gedwongen worden om stil te zitten en middels een boek informatie tot zich nemen. De hele dag.

Als we dat eens helemaal zouden omgooien, beginnend met de leraren. Stel je eens voor dat alle leraren zouden weten wat hun kernwaarden zijn voordat ze het onderwijs in gaan. Stel dat alle leraren zouden leven naar deze kernwaarden (en geloof mij, een heleboel hebben orde houden, toetsen en nakijken er niet tussen staan). Als een leraar opbloeit van natuur, spelen, samen en ontdekken, dan ga je daar iets mee doen. En nee dat betekent niet dat je om 8:55 kan beginnen aan je rekenles die tot 9:35 duurt. Maar wat maakt dat uit!? Ga lekker het ecosysteem van de sloot naast de school  ontdekken, waar denk je dat jullie meer van leren?  Als je als leraar doet waar je echt enthousiast van wordt dan gaan er gegarandeerd kinderen met je mee. En zijn er  kinderen die meer van gamen, programmeren, filosoferen of ontwerpen houden? Dan vinden die bij een andere leraar hun inspiratie. Want waar bereiden we ze eigenlijk op voor, een kantoor vol ja-knikkers of kritische jonge mensen die onderzoeken wat de wereld nodig heeft en hiermee aan de slag gaan?

Laten we samen gaan voor echte leerKRACHT

 



'Leer Kracht' have 1 comment

  1. 21 augustus 2015 @ 12:23 Inge Veldkamp

    Dag Ilse, ik kwam op je website via je blog in de mail van 365 dagen succesvol. Je verhaal sluit prachtig aan bij een van de uitgangspunten, die ik heb als logopedist: kinderen mogen gewoon zíjn. En als leerkrachten, therapeuten en ouders gaan leven en werken naar hun kernwaarden, dan krijgen kinderen de kans om uit te groeien tot de prachtige mensen, die ze zijn! Fijn, deze herkenning. Warme groet, Inge

    Reply


Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

Natuurlijk mag je deze verhalen en foto's gebruiken. Ik zou het fijn vinden als je de naam van de auteur/fotograaf erbij vermeld.